Moeders kunnen wel degelijk ziek zijn

Vorige week had ik op mijn Instagram stories een poll geplaatst over de stelling ‘Moeders kunnen niet ziek zijn’. Ik vroeg wie van mijn volgers het daarmee eens was en wie niet. Het aantal moeders dat het hiermee eens was, lag aanzienlijk hoger dan het aantal dat het er niet mee eens was. Op de vraag waarom ze vonden dat ze niet ziek konden zijn, kreeg ik antwoorden zoals “Ik stel andere prioriteiten”, “Als moeder is mijn ziek zijn geen prioriteit”, “Er heel veel blijft liggen en ik niet zo goed kan delegeren”, maar ook “Niemand die de kindjes kan opvangen”. Nu moet ik zeggen dat ik de laatste opmerking heel goed begrijp. En de andere opmerkingen ook wel. Toch wilde ik hier heel graag een blog over schrijven, omdat ik namelijk vind dat moeders wel degelijk ziek kunnen zijn. Dus óók de moeders die vinden dat ze dat niet kunnen zijn. Alleen soms vraagt dat om wat aanpassingen.

Beperkende en negatieve gedachte
Ik vroeg de moeders of ze ziek KUNNEN zijn, niet of ze ziek MOGEN zijn. Twee verschillende woorden, met ook verschillende betekenissen. Ik ga er in dit geval dan ook vanuit dat de meeste moeders twee verschillende betekenissen lezen, want je MAG gewoon ziek zijn. Toch denk ik dat er ook moeders zijn die dit verschil niet zo zien. Voor wie het beiden hetzelfde betekent. Dat is jammer, want dat je niet ziek MAG zijn is een beperkende én negatieve gedachte. Je bent een moeder. Geen superwoman. Moeders zijn mensen en mensen worden wel eens ziek. Heel simpel. Dat je niet ziek mag zijn is een gedachte die je niet verder helpt, een negatieve gedachte. Echt zo’n mindset dingetje.

Iemand die het niet met de stelling eens was (één van de weinigen) verwoordde het heel mooi. “Ik vind het zelf een beetje te vergelijken met toxic masculinity. Mannen mogen niet emoties tonen. Vrouwen mogen niet ziek zijn.” Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

Dus net zoals mannen gewoon emoties mogen tonen, mag jij als moeder ook gewoon ziek zijn.

Lat heel hoog
Ik vind dat met deze stelling (of je nou kunnen, mogen of beiden erin leest/ziet) de lat ook enorm hoog wordt gelegd voor moeders. In een wereld waarin, met name online, veel perfecte verhalen en plaatjes worden getoond moet je als moeder (of als mens überhaupt) stevig in je schoenen staan om je hier niet te veel door te laten leiden. Om in te zien dat het gras echt niet altijd groener is bij de buren. Als moeders maar blijven verkondigen dat ze niet ziek kunnen zijn, hoe moet dat voor newbie moeders aanvoelen als ze zich wel een keer ellendig voelen? Ze zijn nieuw in de wereld van het moederschap en zoeken naar inspiratie, antwoorden op hun vragen. Maar wat ze zien en lezen is dat ze niet ziek kunnen zijn en dus durven ze er niet aan toe te geven en gaan ze over hun grenzen heen, want tja…moeders kunnen niet ziek zijn toch? Terwijl je als moeder zijnde vaak echt wel ziek KAN zijn.

Organiseer de dingen anders, maak je misbaar
Ik geloof erin dat je wel degelijk ziek KAN zijn (dat je dat MAG zijn is voor mij niet eens een discussiepunt). Het vraagt alleen een kritische blik op hoe jij nu je leven hebt ingericht. Als jij bijvoorbeeld het gevoel hebt dat je niet ziek kan zijn, omdat het huishouden alleen op jou draait, zit daar een probleem wat je aan moet pakken. Onderzoek dat dus eens.

Waarom kan je niet ziek zijn? Welke ‘processen’ komen er stil te liggen? Waardoor ben jij onmisbaar in die (of andere) situaties? Breng dat eens voor jezelf in kaart. Het zal mij niets verbazen als blijkt dat de taken in het huis misschien toch wat anders verdeelt moeten worden. Dat je wat meer ook over moet laten aan je partner en misschien zelfs ook wel aan je kinderen? Misschien blijkt wel dat je partner gewoon geen zak doet in het huishouden en dat je het daar eens heel erg goed met hem of haar over moet hebben? I don’t know. Maar door jezelf wat meer misbaar te maken, geef je jezelf óók de ruimte om, als de situatie zich aandient, ziek te kunnen zijn.

Ik moet voor mijn kinderen zorgen
De reden “Ik moet zorgen voor mijn kinderen” is eentje die veel wordt gebruikt en dat snap ik. Ik koos voor kinderen en dus moet ik ook voor ze zorgen. Logisch. Maar hoe goed kan ik voor mijn kinderen zorgen, als ik niet voor mijzelf zorg? Heel simpel. Niet. Misschien op de korte termijn, maar op de lange termijn zal het zich tegen mij gaan werken. Er is echt helemaal niets mis met af en toe een keer om hulp vragen (komt verderop aan bod). Je hoeft het echt niet altijd maar alleen te doen! En vraag je ook eens af welke boodschap je afgeeft naar je kinderen toe als je altijd maar ‘gewoon door gaat’. Hoe zou jij willen dat zij later in het leven staan? Constant maar door gaan betekent echt niet per definitie dat je een sterker of krachtiger persoon bent. Althans, dat vind ik. En ja, natuurlijk heb je de plicht om voor je kinderen te zorgen, maar je hebt ook de plicht om voor jezelf te zorgen!

Selfcare
Brengt mij bij het volgende punt…selfcare. Selfcare ladies! Durf jezelf op één te zetten. Ik snap dat het moederschap veel met je doet als vrouw, dat je kinderen je hoogste en misschien wel enige prioriteit in het leven zijn, maar jij bent er zelf ook nog! Bewaak je eigen grenzen, luister naar jouw lichaam en zorg goed voor jezelf. Je kan alleen goed voor je kinderen zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt. Toegeven aan het feit dat je ziek bent is óók selfcare. Je lichaam heeft even rust nodig. Jij hebt even rust nodig. Negeer die signalen niet, maar doe er iets mee. Ik hoef je denk ik niet te wijzen op het schrikbarende aantal burn-outs dat elk jaar weer stijgt?

Je kan ziek zijn, als de situatie het toe laat
Stel je bent ziek, kijk dan wie jou dus eventueel kan helpen buiten je partner om. Misschien je ouders, andere familieleden, vrienden, de buurvrouw, een moeder van school? Kijk eens goed in je netwerk wie je om hulp kan vragen. Er zijn ALTIJD wel mensen bereid om je te helpen (en zo niet, dan bel je mij maar). Moet je het alleen wel vragen. En volgens mij gaat het dáár mis. Het niet willen vragen omdat je het idee hebt dat je als moeder altijd voor je kinderen moet zorgen. Heb je dat idee? Lees dan nog een keer het stuk over selfcare. Of misschien voel je je wel bezwaard om mensen om hulp te vragen. Waarom? Nee heb je, ja kun je krijgen. En zoals jij ‘nee’ kan zeggen tegen een ander omdat je iets niet wilt of kan, kan een ander dat ook tegen jou.

Pas op het moment dat het een absoluut voldongen feit is dat je het alleen moet doen, is de stelling ‘Ik kan niet ziek zijn’ waarheid. Helaas (ook in dit geval mag je mij bellen). Het enige wat je dan nog zou kunnen doen is er in ieder geval van maken ‘Ik kan ziek zijn, als de situatie het toe laat’. Is net iets liever gezegd.

Wat moet er echt gebeuren?
Ben je ziek en kan dat eigenlijk niet in jouw geval? Kijk dan heel kritisch naar wat echt moet op zo’n moment. Voor je kinderen zorgen? Ja dat lijkt mij best belangrijk. Zorgen dat je huis er spik en span bij staat? Volgens mij kan dat prima wel even wachten toch? Vraag niet te veel van jezelf en doe alleen het hoognodige. De rest komt wel weer als je weer up and running bent.

Regeren is vooruitzien
Maar wees bovenal niet zo streng voor jezelf en denk in mogelijkheden. Iemand zei ooit tegen mij ‘Regeren is vooruitzien’. Dus wees die pro-actieve MOManager en organiseer de boel net even wat anders. Dan kan jij, als het moment zich aandient, tenminste gewoon ziek zijn. Net als ieder ander.

Liefs,
Nynke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *