Brieven van een vriendin #10

Afgelopen zaterdag verstuurde ik de tiende brief van een vriendin. Iets wat begon als een project om mijzelf een stok achter de deur te geven, zodat ik wekelijks zou gaan schrijven. Maar uiteindelijk een blijvend iets opleverde. Want elke week krijg ik wel een reactie op mijn brief die mij motiveert om het te blijven doen! Normaliter deel ik de brieven verder niet, maar deze brief wilde ik wel delen vanwege de boodschap die erin zit verwerkt.


Brief van een vriendin #10

Goedemorgen knapperd,

Hoe gaat het met je vandaag? Heb je lekker geslapen? Wij hebben weer een logeerpartijtje in de woonkamer gehad, dus ik ben deze brief aan het typen terwijl de hele familie gezellig een film kijkt vanuit ‘bed’. De grote slijmfilm van Bibi. Die ken ik volgens mij inmiddels ook al uit mijn hoofd.

Dit is overigens de 10de brief van een vriendin (doet een happy dance). Een ‘project’ wat ik begon om mijzelf een stok achter de deur te geven t.a.v. het schrijven, maar wel met het doel om kennis te delen met je. Om je, hopelijk, te inspireren om het beste uit jezelf én het leven te halen. Het is absoluut geen verplichting om op mijn brieven te reageren, maar toch krijg ik elke week wel een reactie. Super leuk! Daarnaast zie ik dat de brieven door meer dan de helft van de penvriendinnen op mijn lijst worden gelezen, m.a.w. ik blijf dit nog wel even doen 🙂

Elke week schrijf ik mijn brief vanuit flow, vanuit het moment. Dat betekent dat mijn onderwerpkeuze op vrijdag, zaterdagochtend alweer in de prullenbak kan liggen. Ik wil namelijk dat mijn brieven persoonlijk zijn, eerlijk en oprecht. Daarom ga ik er elke week uitgebreid voor zitten en schrijf ik niet al voor weken vooruit. Werkt voor mij perfect.

Behalve deze week.

Want weet je? Ik heb deze week voor het eerst echt keuzestress. Stress om het onderwerp te kiezen van deze brief. Er zijn namelijk meerdere dingen op mijn pad gekomen/gebeurd deze week die ik dolgraag met je wil delen, omdat ik denk dat je er echt wat aan hebt! Alleen wil ik mij in mijn wekelijkse brief aan jou echt beperken tot één onderwerp. Anders wordt het een warboel, een hak-op-de-tak verhaal (waar ik overigens héél goed in ben) en ben ik bang dat je ergens halverwege afhaakt. En dat zou zonde zijn…denk ik.

Het lijkt er dan ook op dat ik misschien, heel misschien, toch ook maar weer wat meer in de blogpen kan gaan duiken. Op die manier kan ik veel meer delen en ook ‘onbeperkt’. Food for thought zal ik maar zeggen. Of misschien zelfs wel gewoon, inplannen die handel. Anders komt het er toch niet van.

En dat geldt eigenlijk wel voor meer dingen in het leven heb ik gemerkt. Inplannen en doen, anders komt het er niet van. Voordat ik moeder werd had ik dat veel minder. Toen was ik wel altijd heel druk (Joost mag weten waarmee) maar had ik voor mijn gevoel toch meer tijd dan dat ik nu heb. En dat is natuurlijk onzin, want toen zaten er 24 uren in een dag en tien jaar later is dat aantal uur nog steeds hetzelfde, helaas.

Ik heb in de afgelopen jaren geleerd dat het alles te make heeft met prioriteiten stellen. Waar besteed jij je energie en tijd aann? Wat is echt belangrijk voor jou in het leven? Om vervolgens die prioriteiten in te plannen.

Tijd voor mijzelf is een prioriteit, maar tijd samen met mijn vriend is ook een prioriteit. Zodra er kinderen in het spel komen, vergeet je als partners vaak elkaar. De gebroken nachten, de fulltime zorg en verantwoordelijkheid die je kinderen van je vragen….kinderen vragen veel tijd en energie en als je niet oppast word je binnen mum van tijd huisgenoten van elkaar. Een relatie is hard werken, maar zodra er kinderen zijn helemaal.

Daarom plannen wij date nights. Ik neem vaak de logistieke kant op me (datum prikken, oppas regelen) en hij doet vaak de invulling. Toch was het er weer ingeslopen na de komst van nummer twee. We planden het niet meer in en dus gebeurde het ook niet meer. Of althans te weinig. Na ons nachtje weg in augustus (Hotel Jakarta) planden we ons volgende lange uitje wel in, maar dat is pas in maart en dat is ons echt te ver weg.

Dus sinds deze maand zijn wij begonnen met 1 moment per maand uit te kiezen waarbij we echt even weg gaan met z’n tweetjes. Dat kan zijn uit eten of een nachtje weg. Maar in ieder geval écht even de deur uit. Daarnaast hebben wij afgesproken dat de maandagavond structureel voor ons samen is. Er staat een groot kruis in de agenda op de maandagavond (ja elke week) en deze avond doen we iets samen. Geen telefoons, maar tijd voor elkaar. Dat kan zijn samen een film of serie kijken, maar ook een spelletje bij kaarslicht.

Vandaag is de eerste dag dat wij onze structurele maandelijkse datenight hebben. De kinderen gaan uit logeren en wij gaan een hapje eten samen. Even tijd aan elkaar besteden. In november staat de datum ook al vast en aankomende week ga ik de logistieke planning oppakken voor december en januari. Want als je het niet doet, gebeurd het niet.

Hoe zit het met jou knapperd? Wat zijn zaken waar jij op dit moment te weinig tijd aan besteed, maar eigenlijk wel veel meer zou willen doen? Is dat tijd voor jezelf? Tijd voor je partner? Misschien zelfs wel meer tijd voor je vriendinnen? Plan die dingen in, anders gebeuren ze niet! 

Ik ga afronden, nog even lekker van de kinderen genieten nu ze er nog zijn. Maak er iets moois van dit weekend knapperd. Ik spreek je volgende week weer. 

Liefs,
Nynke
De Werkende Moeder


Wil jij nou ook elke week zo’n brief in je mailbox ontvangen? Word dan een penvriendin via de onderstaande link:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *