Mijn nieuwe missie

De laatste tijd heb ik heel veel nagedacht over De Werkende Moeder. Wil ik überhaupt nog wel verder met De Werkende Moeder? Of kies ik voor de zekerheid van een loondienst baan? Of misschien wel een combinatie van beiden? En als ik wel verder wil met De Werkende Moeder, hoe ga ik mezelf ‘neer zetten in de markt’? Oftewel, hoe ziet mijn positionering eruit? Mijn doel? Mijn route? Allemaal vragen die door mijn hoofd speelden, maar waarop ik niet zo 123 het antwoord wist. Dat is nu wel anders, want het lijkt erop dat ik mijn puzzel in elkaar heb gezet.

Om dan ook maar direct met de deur in huis te vallen: ik heb met De Werkende Moeder nog maar één missie, namelijk

Jou uitdagen om het beste uit jezelf én uit het leven te halen!

DE WERKENDE MOEDER

En met jou bedoel ik mede (werkende) moeders, hoewel ik van mening ben dat iedereen het beste uit zichzelf én uit het leven moet halen. Maar dat terzijde.

Het grappige is dat er eigenlijk vrij weinig verandert, maar dat deze missie voor mij ALLES verandert. Ineens lijkt het allemaal te kloppen. Ineens lijkt De Werkende Moeder iets wat vanuit flow komt, in plaats van vanuit een krampachtig gevoel om iets te moeten neer zetten.

Maar hoe kwam ik zo tot dit moment? Wat deed mij dit beseffen?

Het begon toen ik voor een vriendin haar cv door las. Ze vroeg om die van mij en dus las ik weer eens mijn profiel door. De tekst die ik op mijn cv had staan. Ik beschrijf mijzelf als volgt:

Ik ben een spin in ’t web, een verbinder, iemand die anderen weet te enthousiasmeren en te motiveren. Daarnaast door- en overzie ik processen snel en ben ik sterk in het optimaliseren van processen en structuur aanbrengen.

Ik was stomverbaasd dat ik helemaal niet meer aan die tekst had gedacht, want daarin noem ik een paar echte kwaliteiten van mezelf. Met name dat motiveren en enthousiasmeren zijn zaken die mij echt goed afgaan. Dit zijn ook eigenschappen die ik in het verleden veel heb teruggekregen en die zelfs mijn nieuwe werkgever zijn opgevallen. Hoezo heb ik daar met De Werkende Moeder nooit bij stil gestaan?

Het lezen van mijn profieltekst deed een balletje rollen en ineens dacht ik terug aan één van mijn eerste boekbesprekingen op de basisschool. Ik weet nog hoe makkelijk mij dat afging. Ik was bloednerveus, dat wel, maar ik stond daar en presenteerde het alsof ik nooit anders had gedaan. En eigenlijk is dat iets wat daarna altijd zo is gebleven. Presentaties op school? Geen probleem. Optreden met een band? Geen probleem. Even een Engels praatje houden op een Engelse school? Geen probleem.

Ik was al-tijd bloed nerveus voor zo’n moment, maar eenmaal op het podium was ik in mijn element. Je kan gerust stellen dat praten (of zingen) voor een grote groep mensen, geen probleem voor mij was (en is).

Maar waarom had ik dan toch zo’n moeite met hoe ik De Werkende Moeder had neergezet? Dit was toch ook in feite jezelf presenteren en je boodschap overbrengen?

Het AHA-moment kwam toen ik van de week met mijn cheerleader club (een groep met vrouwelijke ondernemers) aan het appen was. Lys van I.M.Lys wist het probleem te benoemen wat ik al die tijd had. Ik gebruikte de verkeerde termen, de verkeerde woorden. Ik benaderde het te veel vanuit een hoek die niet bij mij pastte.

Ik ging zitten, ik ging schrijven en voordat ik het wist had ik mijn nieuwe blauwdruk op papier staan. Geen Juf Ank blauwdruk, maar meer een soort van Emile Ratelband blauwdruk (wie kent hem niet, TJAAAKAAAA).

De Werkende Moeder is er om andere moeders uit te dagen het beste uit zichzelf én uit het leven te halen. Dit doe ik door te motiveren, te enthousiasmeren, maar ook door hen aan de hand mee te nemen. Door samen te kijken naar oplossingen voor problemen waar ze tegenaan lopen. Door handvatten aan te reiken vanuit mijn vakgebied (procesoptimalisatie, Lean@home), maar ook door samen te zoeken naar andere oplossingen waar ik ze niet bij kan helpen.

Met De Werkende Moeder wil ik moeders bewust laten worden van hun tijdsbesteding, hoe ze dit kunnen verbeteren, samen met ze kijken hoe het makkelijker kan.

Ik doe dit door mijn passie voor schrijven in te zetten (brieven van een vriendin, Instagram posts en een nieuw nog te schrijven e-book), waarbij ik nog steeds persoonlijk wil blijven, mijn echtheid wil vasthouden én ook gewoon nog steeds taboes wil doorbreken.

Maar ook door challenges te bedenken via social media. Door 1 op 1 met moeders in gesprek te gaan. Door weer met mijn online cursus aan de slag te gaan.

Dit allemaal natuurlijk wel stap voor stap, want hey…ik ben zelf ook gewoon een bijna fulltime werkende moeder ;-))

Waarom ik dit wil doen?

We only get to play this game one time, one life.

Gary Vaynerchuk

Dus laten we het onszelf vooral niet al te moeilijk maken. Laten we aub minder moeten van onszelf en meer genieten. Zodat we straks allemaal vol trots achter onze rollator door het park heen wandelen, omdat we alles eruit hebben gehaald wat er in zat. Uit onszelf én uit het leven. Omdat we echt ons droomleven hebben geleid, zonder ‘wat alsjes’ en ‘had ik maartjes’. Omdat we het leven hebben gerockt en genaild.

Ja, daar doe ik het voor….

2 comments / Add your comment below

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *