Geen tijd

We hebben allemaal 24 uren in een dag zitten. Jij hebt er 24. Ik heb er 24. Mijn buurvrouw. Wij allemaal. Toch heb ik wel eens het gevoel dat sommige mensen meer uren in een dag hebben zitten (wat theoretisch niet eens mogelijk is, maar goed). Als ik wel eens zie hoeveel anderen doen, waar ze zichzelf toe zetten, ik vraag mij dan echt af ‘Waar haal je de tijd vandaan?’ I mean, moeder zijn is een fulltime job die 24/7 door gaat. Hoezo tijd voor jezelf?

Ongeveer twee-drie jaar geleden was dit echt wel een beetje mijn mindset. Ik was jaloers als ik zag hoeveel moeders, met name online, hun sh*t voor elkaar kregen. Het huishouden draaiende houden, letten op hun voeding, sporten, werken, socializen met vriendinnen, sexy time met de partner, een bad alleen…hoe dan? Maar echt, HOE DAN?!

Totdat ik mij ben gaan beseffen dat het alles te maken heeft met keuzes maken. Die eye-opener kwam zo’n twee jaar geleden toen ik mezelf door een depressie heen worstelde en klaar was met constant dezelfde ‘fouten’ te maken en dus wilde werken aan mijn eigen ontwikkeling/groei.

Het is natuurlijk een feit dat het leven een stuk drukker (maar vaak ook gezelliger) is, zodra er kinderen in het spel zijn. Met één had ik nog wel het idee dat het mee viel qua tijdsinvulling, maar sinds de tweede er is besef ik dat het gewoon echt wel drukker is. En dat is niet zo gek, want zolang ze jong zijn ben jij toch de persoon die voor ze moet zorgen. Je kan immers moeilijk verwachten van een kind van twee dat die zichzelf verschoont en een zesjarige hoef je ook niet de verantwoordelijkheid te geven om een maaltijd op tafel te zetten ’s avonds.

Je hebt met kinderen nou eenmaal meer om handen, maar als het goed is maakt je dat niet zo heel veel uit omdat je weet dat je er veel voor terug krijgt. It’s part of the job. Maar goed, tijd is ineens daarmee wel een kostbaar begrip. Hoewel het eigenlijk altijd wel een kostbaar begrip is geweest.

We kennen denk ik allemaal wel een persoon die op veel te jonge leeftijd van ons is heen gegaan. Zo’n gebeurtenis die je weer eventjes met de beide benen op de aardbol drukt. Met nadruk op voor eventjes, want hoe vaak is zo’n moment nou écht life changing? Vaak rollen we vanzelf wel weer een beetje in de waan van de dag. Toch?

Ik zeg niet dat ik nu alles perfect doe, maar ik ben wel zo’n twee jaar geleden gaan inzien dat tijd écht kostbaar is en dat het aan jouzelf is wat je ermee doet. Wat stel je tot morgen uit wat je vandaag kan doen? Waar besteed jij op dit moment tijd aan wat eigenlijk niet voor je werkt? Wat doe jij nu wat geen toegevoegde waarde voor je heeft? Wat je eigenlijk niet verder brengt?

Dit soort vragen hebben mij écht aan het denken gezet en hebben ervoor gezorgd dat er een knop om ging bij mij. Ik ben kritisch gaan kijken naar hoe ik mijn tijd besteedde, waaraan en hoeveel. Ik besefte dat de uitspraak ‘Geen tijd’ kant noch wal raakte, want ik wist wel per dag ruim 6 uur door te brengen op mijn telefoon. ZES UUR! Weet je hoeveel je kan doen in zes uur tijd?

Maar het was niet alleen schermtijd. Het was ook aan wie ik mijn tijd besteedde.

Jarenlang deed ik van alles voor anderen. Stond ik 24/7 voor iedereen klaar. Trok ik mij het leed van de wereld (of nou ja de hele wereld? Mijn wereld vooral) enorm aan. En wilde ik altijd anderen helpen. Ik zei heel vaak ja tegen anderen, maar had niet door dat ik daarmee keihard nee zei tegen mijzelf. En hoewel ik mij nog steeds veel van andermans leed kan aantrekken, let ik er steeds beter op dat ik met een ja tegen een ander, geen nee zeg tegen mijzelf.

Van de week was ik bijvoorbeeld niet fit. Ik voelde mij echt lamlendig, maar ik had die avond wel een vergadering staan van de oudercommissie waar ik in zit. De hele dag zat ik op een wipwap. Wat ging ik doen? Uiteindelijk hakte ik alsnog de knoop door (wel wat laat, sorry dames) en meldde ik mij af. Ik ging met een boek op de bank en lag vervolgens rond 21 uur al op bed. De volgende dag voelde ik mij al een stuk beter. Ik had duidelijk toegegeven aan hetgeen wat IK nodig had.

Maar ik weet als geen ander dat het in het moederschap soms net iets anders gaat. Dat quotes op papier zo lekker inspirerend zijn, maar dat de realiteit vaak anders is. Dat je wel graag dingen voor jezelf wilt doen, misschien zelfs wel je eigen bedrijf wilt beginnen, maar dat alle uurtjes die je meer aan jezelf besteedt dan aan je kinderen zorgen voor een intens schuldgevoel (ook iets wat je er gratis en voor niets bij krijgt zodra je moeder wordt).

Toch geldt ook voor het moederschap dat tijd ingevuld wordt op de manier zoals jij dat wilt. Door de keuzes die jij maakt. Door de prioriteiten die je voor jezelf hebt. Voor de één is dat bijvoorbeeld drie keer in de week sporten, terwijl het voor de ander een huis is om door een ringetje te halen.

Het maakt niet uit waarmee je je tijd invult, als je het maar doet met iets waar jij je prettig bij voelt. Als jij er maar gelukkig mee bent. En wanneer dat niet het geval is, weet dan dat jij bepaalt waar jij je tijd aan besteedt en dat jij dus ook degene bent die dingen kan veranderen.

Liefs,
Nynke

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *