Morgenstond heeft goud in de mond

Ik ben altijd een vroege vogel geweest. Van kinds af aan al. Toen wij nog in Hattem woonden en mijn vader elke ochtend rond 5 uur op stond (hij fietste dan naar Zwolle om daar de trein naar Amersfoort te pakken), had hij vaak gezelschap van mij aan het ontbijt. En dat was gezellig (althans dat denk ik), want ik was vaak heel vrolijk in de ochtend. Lekker kletsen en zingen. Niet iedereen in het gezin was daar even blij mee overigens. Mijn broers hebben mij er vaak om vervloekt. Maar ik vond het vroege opstaan heerlijk. En nog steeds.

Er is iets magisch aan de vroege ochtend. Terwijl de wereld nog ligt te slapen (voor je gevoel dan), begin je in alle rust en stilte aan de nieuwe dag. Niemand wil nog iets van je. Je hoeft nog even niets. Je kan gewoon simpelweg even zijn zonder gestoord te worden door allemaal externe factoren. Ik hou écht van zo’n start van de dag en daarom ben ik sinds vorige week weer begonnen met de wekker om 5 uur te zetten zodat ik dit moment weer kon pakken voor mijzelf.

Ja je leest het goed, 5 uur.

Natuurlijk was het wel weer even wennen, want het was alweer even geleden dat ik in dat ritme zat. Maar eigenlijk direct de eerste ochtend besefte ik weer waarom het mij zo goed doet. Zoals van de week op één van mijn Instagram posts terecht werd gereageerd:

“De ochtend winnen, is je dag winnen.”

Nu denk je wellicht: ‘Ja maar Nynke, je kan toch ook gewoon je wekker om 6 uur zetten. Vroeg zat en dan heb je nog steeds je ochtend gewonnen.’ Helaas gaat die vlieger niet op voor mij. Mijn kinderen lijken in dat opzicht namelijk op mij. Zij zijn net zulke vroege vogels als ik. Uitslapen is bij ons 7/8 uur en dat komt zelden voor. Héél zelden.

Daarom begon ik een tijdje terug al met om 5 uur op te staan. Dan wist ik zeker dat ik nog echt wel een uurtje voor mijzelf had. Maar toen de klok vorig jaar een uur terug werd gezet was zelfs 5 uur al te laat. Dus vanaf dat moment skipte ik mijn ochtend moment, want geloof het of niet maar 4 uur ging zelfs mij te ver. Ook IK heb grenzen.

Maar goed, hoe gezellig ik het ook vind met mijn kinderen aan de ontbijttafel, ik mistte dit moment wel enorm. Ook merkte ik dat ik het nodig had. Natuurlijk pakte ik wel eens momentjes voor mijzelf overdag en soms ook in de avond, maar niets kan echt tippen aan dat eerste moment van de dag voor mijzelf. Zoals ik al zei, het heeft iets magisch.

Vorige week had ik een gesprek met mijn vriend waarin hij zijn zorgen over mij uitsprak. Ik mankeer de laatste tijd namelijk wel heel vaak iets (ben vaak verkouden, voel mij niet fit bij tijd en wijlen) en dat vond hij opvallend. Ik was het direct met hem eens, want zelf had ik dat ook al geconstateerd. Iets ging niet helemaal lekker. Nadat we het er even over hadden besefte ik mij dat het ‘voor mijzelf zorgen’ er eigenlijk weer heel erg was ingeslopen.

“Ik had de laatste tijd weer wat slechter voor mijzelf gezorgd.
Te veel gewerkt en te weinig ontspannen.”

Vanaf het moment dat mijn ogen open op de vroege ochtend gaan, sta ik aan voor anderen. Voor mijn kinderen, voor hem, voor mijn werk en alles om mij heen. Gedurende de dag pak ik dus wel eens een momentje voor mijzelf, maar ik prop het altijd ergens tussen. En vaak is overdag, wanneer ik in een werk- of gezinsmodus zit, iets anders dan toch nét wat belangrijker.

Goed voor jezelf zorgen/tijd voor jezelf vrij maken is een keuze, dat weet ik dondersgoed. Maar ik maak die keuze wel net wat makkelijker aan het begin van de dag, dan gedurende de dag. Vandaar dat vorige week dinsdag mijn wekker weer voor het eerst sinds tijden om 5 uur ging.

Hoe het ging?
De eerste drie dagen sprong ik nog net niet uit bed om 5 uur en genoot ik met volle teugen van de keuze die ik had gemaakt. Natuurlijk was ik gedurende de dag wel eens moe, maar ik merkte aan alles hoe goed deze start van de dag mij deed. En na drie dagen stopte het met om 5 uur opstaan, omdat ik daarna alleen maar gebroken nachten had. Nu had ik natuurlijk ook na dat soort nachten ervoor kunnen kiezen om er gewoon uit te gaan om 5 uur, maar ik heb eerder al ervaren welk effect dat op mij had.

Ochtendritueel als hulpmiddel
Mijn ochtendritueel is ontstaan ten tijden van mijn depressie. Het was een hulpmiddel voor mij om de dag op een positieve manier te beginnen. Ik mediteerde, schreef in mijn dagboek en sportte. Vooral in het begin had ik nooit zin om dit te doen, maar ik dwong mijzelf er toe omdat ik wist wat het mij opleverde. Een positieve start van de dag en dus ook een positief gevoel.

Na een tijdje werd het alleen iets dwangmatigs. Ik moest van mijzelf vroeg opstaan. Ik moest van mijzelf al die dingen doen, want pas dán was mijn dag goed begonnen. Onzin natuurlijk, maar zo voelde het op een gegeven moment wel. Dat ik hiermee compleet aan de essentie van mijn ochtendritueel voorbij ging, had ik pas door toen ik met een coach aan de slag ging. Het was duidelijk dat ik mijzelf weer van alles had opgelegd, dat ik weer van alles moest van mijzelf. Aard van het beestje?

Go with the flow
Dus met die kennis in mijn achterhoofd drukte ik vorige week drie nachten achter elkaar de wekker uit, wanneer ik vanaf 3 uur wakker lag met een druk kind naast mij. Hoe lekker mijn ochtendritueel ook is, ik heb ‘m niet perse nodig om er een fantastische dag van te maken.

Na het weekend pakte ik de draad weer op en maandag begon ik dan ook de nieuwe dag (en week) met een uurtje voor mijzelf. Een uur waarin ik weer probeerde yoga te doen (beginnerslesjes), mediteerde en schreef in mijn ‘dagboek’. En man man man…wat was het weer heerlijk!

Ik zal in een volgende blog wel eens wat meer over dat ochtendritueel vertellen en ook hoe ik het aanpak. Maar daar heb ik nu helaas geen tijd meer voor. Om 5 uur opstaan betekent namelijk ook: op tijd naar bed toe gaan. Misschien heel saai, maar ik kies toch liever voor het vroege ochtend moment voor mijzelf, dan een bingewatching Netflix avond tot in de late uurtjes.

Ach, ieder zijn eigen ding…toch?

Liefs,
Nynke

Header Photo by Federico Respini on Unsplash

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *