Op vakantie in Nederland

“Parents don’t really go on vacation. They just take care of their kids in a different city.” Ik las deze quote op de Instagram pagina van @momtalk.nl en moest direct denken aan het gevoel wat ik had aan het begin van onze vakantie. ⁠

Tijdens die eerste drie dagen zei ik tegen mijn vriend dat ik spijt had dat we geen Spanje hadden geboekt, want vakantie in Nederland voelde aan alsof ik hetzelfde riedeltje uitvoerde als altijd, maar dan in een andere omgeving. En dat voelde verschrikkelijk aan. Ik voelde mij daardoor schuldig, want tja, ik wilde niet naar het buitenland met al die maatregelen en ik was echt pissig op mijzelf. Had je nou maar over die ‘principes’ heen gezet.⁠

Uiteraard waren de kinderen de eerste paar dagen door het dolle heen (logisch) en waren we ook nog eens alleen maar politie agentje aan het spelen voor mijn gevoel. Had ik daarvoor vrij genomen van mijn werk? Mijn hemel.⁠

Op dag twee was ik er klaar mee en keek ik op de NS site hoe laat ik de volgende dag de trein naar huis kon pakken. Moeders ging die vrije dagen wel alleen door brengen. Thuis. In haar eentje.⁠

Natuurlijk deed ik dat niet (hoewel ik echt wel op het punt heb gestaan), want de volgende dag besefte ik dat er een knop om moest bij mij. ⁠

Oké, het was inderdaad niet een all inclusive resort ergens op een Spaans eiland. En ja, we moesten wel even wat moeite doen voor een dag invulling omdat we niet vanuit ons bed het zwembad in konden rollen. Maar we waren op vakantie! Iets wat echt geen vanzelfsprekendheid is voor sommige mensen. En hoewel ik de kids in de afgelopen maanden soms fulltime bij mij heb gehad en ik daardoor snakte naar tijd voor mijzelf, alleen, was dit anders…dit keer hoefden we namelijk niets. ⁠

Daarnaast zou mijn houding, gedrag én mindset echt niet bijdragen aan een leuke vakantie. Zo ging ik niet nog 1.5 week volmaken. Dat was voor niemand leuk. Niet voor de kids, niet voor de man en zeker ook niet voor mijzelf. ⁠

Dus ik gaf mijzelf een schop onder de kont en stapte uit de ‘jammer-modus’.⁠

Uiteindelijk was het dan ook een hele leuke vakantie. Een actieve (mijn hemel wat hebben we veel gedaan), maar leuke vakantie. We genoten van de omgeving (Domburg, Zeeland), gingen veel zwemmen, fietsen, deden leuke dingen samen en hadden er ook zat chill momenten tussen zitten. Heerlijk!⁠

Maar eerlijk? ⁠

Vakantie met twee jonge kinderen is toch echt wel een ander type vakantie dan zonder of met oudere kinderen (vooral wanneer je er een kind tussen hebt zitten die niet naar de kidsclub hoeft). Ik voelde de quote dan ook echt wel van Momtalk.nl. ⁠

De tweede week van de vakantie, toen mijn schoonouders er ook gezellig bij kwamen, gaf dan ook iets meer ruimte om zelf ook even adem te halen. Om zelf ook even bij te komen. Om zelf ook even tot rust te komen.⁠

En toen ik twee dagen voor vertrek merkte dat ik wel weer behoefte had aan structuur, aan routine, besefte ik dat het een prima vakantie was geweest. Ik was genoeg bijgekomen/uitgerust. Althans in díe omgeving.⁠

⁠Vakantie in Nederland was echt wel prima voor een keer, maar volgend jaar zitten we hoe dan ook weer lekker in het buitenland. ⁠

Want hoe je het went of keert, deze moeder heeft echt wél vakantie zodra ze alleen maar hoeft na te denken over welke (bad)kleding de kids aan mogen voor die dag (en zijzelf), hoe laat ze aan het zwembad gaan liggen, wie er met de jongste een dutje mag gaan doen (IK), waar er gegeten gaat worden en of er nog een mini disco is die avond.⁠

Vakantie is namelijk voor mij vooral niet te veel na hoeven te denken, niet al te lastige keuzes hoeven te maken en vooral niet te veel inspanning (dus niet even 55 km fietsen op één dag). Als moeder moet je die dingen namelijk al meer dan genoeg doen buiten de vakantie om. Moeder zijn is topsport op versnelling 5 en het is dan ook fijn als je even een paar dagen/weken kan terugschakelen naar standje 2.⁠

Gelukkig staat er over een week nog wellness weekend gepland met een vriendin. Hotelletje, sauna, massage….heerlijk! Dan schakelt moeders dus even naar standje 2, misschien zelfs wel naar 1, zodat ik er daarna weer volop tegenaan kan gaan.

Header photo by Keenan Barber on Unsplash

1 comment / Add your comment below

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *