Hoe mijn ijzersterke discipline soms tegen mij werkt

Ik las van de week een Instagram post van @janneschuijn over haar ijzersterke discipline. Ik moest toen denken aan het inzicht wat ik had gekregen afgelopen weekend.

Een van mijn eigenschappen is ook een ijzersterke discipline. Elke dag half 6 opstaan voor een ochtendritueel? Geen probleem. Elke dag sporten? Geen probleem. Dagelijks schrijven om in een maand een eerste rauwe versie van mijn verhaal op papier te zetten? Ook geen probleem.

Ik heb altijd al een goede dosis discipline gehad (mijn ouders hoefden mij bijvoorbeeld nooit achter de broek aan te zitten als het ging om het maken van huiswerk).

Het enige probleem is dat ik door mijn discipline soms over mijn grenzen heen ga. Dat ik niet genoeg in de gaten houd of het met mij nog wel goed gaat.

Dat resulteerde in het verleden dan ook in een burnout en een depressie.

Ik geloof dat je soms hard moet werken om bepaalde dingen te bereiken. Je wordt niet fit door erover te lezen, je zal ervoor in beweging moeten komen. Je zal geen boek uitbrengen als je niet gaat schrijven.

Alleen kom ik er steeds meer achter dat het dan wel van belang is dat je dit binnen je grenzen doet. Binnen je kunnen. En bovenal dat het proces misschien nog wel mooier is dan de eindstreep. Omdat je daar enorm veel van kan leren.

Soms mag je de lat namelijk een beetje bij stellen of soms gewoon eventjes weg halen. Soms mag je je route verleggen of simpelweg eventjes stil staan.

Discipline is leuk en kan je ver brengen, maar als je je daarbij alleen focust op het einddoel en niet op het proces zelf, kan je wel eens over je grenzen gaan en heb je er uiteindelijk dus geen bal aan.

Ik kan niet zeggen dat ik daarin tegenwoordig de juiste balans heb, want vorige week ging ik wederom weer op mijn muil.

Na twee weken heel gedisciplineerd met doelen aan de slag te gaan, deed ik vervolgens nog alle dingen ernaast die ik normaal gesproken ook doe en stortte ik donderdag dan ook in. Niet zo gek met alles wat op mijn bordje lag.

Dus nu ben ik alweer een paar dagen niet zo gedisciplineerd bezig om maar weer bij te tanken.

Of zou dat eigenlijk ook een vorm van discipline zijn? Aanvoelen wanneer je je rust moet pakken en dat dan vervolgens ook écht doen?

🤷🏾‍

Header Photo by Brett Jordan on Unsplash

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *